De klasgenoten van Anne Frank by Theo Coster

Author:Theo Coster
Language: nld
Format: mobi, epub
Tags: Jewish children in the Holocaust, Jews
ISBN: 9789048803217
Publisher: Centraal Boekhuis
Published: 2009-09-14T22:00:00+00:00

Deel 3

Na de oorlog – zeventien jaar oud

We waren omstreeks april via de radio te weten gekomen dat de geallieerden in aantocht waren. Waar, met hoeveel, wanneer er wat gebeurde en hoe snel, dat was niet allemaal even duidelijk, maar dat er iets zou gaan gebeuren, stond voor iedereen vast. In diezelfde maand hoorden we overdag ineens een motorrijder voorbijrijden. Dat moest wel een Canadees zijn.

Zoals ik het me herinner waren de Duitsers namelijk de enigen die, zeker aan het einde van de oorlog, met gemotoriseerde voertuigen reden. De geallieerden wisten dus dat alles wat snel over de wegen reed vermoedelijk Duits was en richtten gewoonlijk hun mitrailleurs vanuit hun vliegtuigen op alle auto’s en motoren.

Maar het geluid van deze motorrijder ging niet vergezeld van mitrailleurvuur of vliegtuiggebulder. Er werd niet op hem geschoten, vanaf de grond noch vanuit de lucht. Hij reed over de Zwolseweg, een lange weg van Apeldoorn naar Zwolle, met dorpjes aan weerszijden.

Dat was op 17 april 1945.

Het was één Canadees op een motor. Gewoon één man in de verte op een motor.

Ikzelf heb hem niet gezien, alleen vaag gehoord, net als het gejuich dat het verre motorgeronk vergezelde. Dat was de bevrijding: het geluid van een voorbijrijdende motor in de verte.

De opluchting die zich van ons meester maakte is met geen andere vorm van opluchting te vergelijken. Het was super, die eeuwige, eindeloze stinkoorlog was eindelijk over! Heerlijk, geweldig, hemels. Gedanst van geluk moeten we hebben, en als we iets hadden gehad om mee te feesten, dan hadden we het grootste feest aller tijden gegeven, dagenlang, nee, wekenlang. Maar goed, we hadden niets.

In de dagen die volgden kregen we van de Canadezen soms een witbrood. Dat hadden we al jaren niet meer gezien, laat staan gegeten. En chocolade, dat gaven ze ook. De bevrijders namen als het ware hun eigen, zij het bescheiden, feestmaal met zich mee. Maar na al die jaren van armoe smaakte het ene nog beter dan het andere, er was niks bescheidens aan.

Ik heb in die gelukkige weken ook nog wel een paar meiden gezien die kaalgeschoren werden, gewoon midden op straat. Te kijk voor iedereen.

==

Vlak na de bevrijding kreeg ons gezin een huis toegewezen aan de rand van Vaassen. Het was een houten huis waar tijdens de oorlog een nsb’er had gewoond. Mijn vader was er nu ook bij en met z’n allen hebben we hier een aantal maanden gewoond. In die periode ging mijn vader af en toe op en neer om te kijken wat er van Amsterdam en ons oude huis was overgebleven. We hielden ons hart vast, want we wisten dat we na al die tijd maar beter nergens op konden rekenen.

Verhuisbedrijf Puls had jaren eerder tijdens het nazibewind de opdracht gekregen om de huizen van opgepakte of gevluchte joden leeg te halen. Het meubilair en andere bezittingen kregen een nieuwe, niet-joodse bestemming of werden naar Duitsland gebracht. Dat leegruimen van een huis werd al snel ‘pulsen’ genoemd. Onze flat was om onverklaarbare redenen niet gepulst.

Aanvankelijk bleef

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.